خوان هشتم

یه چیزی که از یک جهان دیگه س، نگاهی که یک آسمون پشتشه...

پرواز کرده با کلماتم به سمت تو

راهی شده ست روح حیاتم به سمت تو

با اینکه شاه فاتح این سرزمین منم

دیریست از نگاه تو ماتم به سمت تو

از هر جهت گریختم از ناگزیر عشق

آخر رسید کل جهاتم به سمت تو

ای عشق! چیستی؟ که در این پیرسالگی

گل کرده است شور و نشاطم به سمت تو..

+ نوشته شده در سه شنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۳ ساعت 23:33 توسط ابوذر دارابی |

پیش از آن که به سوختن این کاغذها بیفتم
باید دانسته باشی
کلمۀ هر سلام را
نگاه هر کلمه را
و جنون هر نگاه را

وقتی انسانی شاعر میشود
به واژه میکشد همه چیز حتی آتش را
وقتی شاعری عاشق میشود
به آتش میکشد همه چیز حتی واژگانش را
پیش از آن که به سوختن این کاغذها بیفتم
باید دانسته باشی
خودسوزی دیوانه ای را
که هم اگر آسمان دریا دریا ببارد
تنها خاکسترش به جا میماند
تنها خاکستر کلماتش
دیوانه ای که منم...

دیوانه ای که منم
انسانی ست که دستهای تو شاعرش کرده
شاعری ست که دستهای تو عاشقش کرده
عاشقی ست که با دستهای تو به خودش کبریت میکشد..

پیش از آن که صدایم را دود بگیرد
برایت دست تکان میدهم..

یه چیزی که از یک جهان دیگه س، نگاهی که یک آسمون پشتشه...

پیوندهای روزانه

نوشته‌های پیشین

برچسب‌ها

پیوندها

آمارگیر وبلاگ